เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
กาเซี่ยงไม่ได้ตอบในทันที เพียงแต่ยิ้มเยาะอย่างเสแสร้งราวกับเต่าตะพาบ
ลิฉางเองก็ไม่ได้ตอบในทันทีเช่นกัน เพียงแต่มองกาเซี่ยงที่กำลังยิ้มเยาะอย่างเสแสร้งราวกับเต่าตะพาบ
เขาหันหน้าไปมองทางทิศของกำแพงเมือง แม้จะไม่ได้ยินเสียง แต่เสียงตะโกนฆ่าฟันทางฝั่งนั้นยังคงไม่หยุดหย่อน
“ท่านกาเซี่ยงเข้าใจข้าผิดแล้ว!” เขาละสายตากลับมา “สิ่งที่ข้าทำทั้งหมดนี้ เพียงเพื่อช่วยกอบกู้ราชวงศ์ฮั่นจากห้วงทุกข์เข็ญ!”
กาเซี่ยงสูดลมหายใจเข้าลึกหลายครั้ง เขาอยากจะถามเหลือเกินว่า ในเมื่อตอนนี้ราชวงศ์ฮั่นยังคงปกติดีอยู่ แล้วห้วงทุกข์เข็ญที่ว่านั้นมาจากที่ใดกัน?
หากไม่ใช่เพราะเจ้าลิฉางก่อเรื่องนี้ขึ้นมา ราษฎรในเมืองฮั่นหยางจะตกอยู่ในห้วงทุกข์เข็ญได้อย่างไร?
ลิฉางเปลี่ยนท่าทีฉับพลัน แล้วถามคำถามเชิงปรัชญาข้อหนึ่ง:
“ท่านกาเซี่ยง รถม้าที่ไร้การควบคุมคันหนึ่ง เบื้องหน้ามีเส้นทางสองสาย สายหนึ่งจะชนคนตายเพียงคนเดียว แต่อีกสายหนึ่งกลับจะชนคนตายถึงห้าคน
หากท่านสามารถตัดสินทิศทางของรถม้าได้ ท่านจะเลือกอย่างไร?”
จะเลือกอย่างไรน่ะหรือ?