กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“นี่คือแผนยุยงให้แตกแยกหรือ?” เล่าปี่ถาม
“ใช่แล้ว ยุยงให้เป่ยกงป๋ออวี้และหันซุ่ยแตกแยกกัน” หลี่ฉางพยักหน้า:
“การลอบโจมตีในยามค่ำคืนที่แยบยลถึงเพียงนี้กลับล้มเหลว เป่ยกงป๋ออวี้จะต้องสงสัยอะไรบางอย่างแน่!
ยามนี้เขาเป็นช่วงที่ระแวงสงสัยที่สุด หากใช้เล่ห์เหลี่ยมเพียงเล็กน้อย ก็จะทำให้เขาเริ่มระแวงหันซุ่ยได้”
“จะยุยงอย่างไร?” เตียวหุยขยับเข้ามาใกล้
“ง่ายมาก” หลี่ฉางยิ้ม “พรุ่งนี้พี่ใหญ่ยกทัพทั้งหมดไปประชิดหน้าเมือง ทำทีเป็นจะเข้าตีเมือง จากนั้นส่งคนไปเรียกหันซุ่ยออกมาสนทนากันหน้าค่าย”
“สนทนา?” ทุกคนต่างอึ้ง “แค่สนทนากันจริงหรือ?”
“ใช่” หลี่ฉางพยักหน้า “คุยทุกเรื่อง คุยเรื่องดินฟ้าอากาศ คุยเรื่องขนบธรรมเนียมประเพณีของเลียงจิ๋ว คุยเรื่องความหลัง แต่ไม่คุยเรื่องทำศึก ไม่คุยเรื่องการทหาร ยิ่งคุยนานเท่าใดก็ยิ่งดี”