เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
หานซุยมองแผ่นหลังของเปียนจางที่ลับหายไปในความมืดมิด ก่อนจะหมุนตัวเดินเข้ากระโจมของตน
เขาหยิบพู่กันขึ้นมาเขียนจดหมายฉบับหนึ่ง มีเพียงเจ็ดคำว่า: คืนนี้เป่ยกงป๋ออวี้จะลอบโจมตี
พับจดหมายให้เรียบร้อยแล้วส่งให้คนสนิท “แอบนำไปส่งที่ค่ายฮั่น จำไว้ว่าให้พูดเพียงประโยคนี้เท่านั้น ห้ามพูดสิ่งอื่นใดทั้งสิ้น”
“รับบัญชา”
คนสนิทรับจดหมายมาแล้วอาศัยความมืดปะปนออกไปทางประตูเมือง มุ่งหน้าไปยังทิศทางของค่ายใหญ่กองทัพฮั่น
ยามค่ำคืนไม่สู้โสภานัก ความมืดมิดปกคลุมค่ายใหญ่กองทัพฮั่นที่อยู่นอกเมืองจี้เซี่ยน
ภายในกระโจมเปลวเทียนไหววูบ เล่าปี่จ้องมองแผนที่บนโต๊ะ คิ้วขมวดเข้าหากันเป็นปม
เพียงสิบกว่าวัน กำลังพลของกองทัพกบฏพุ่งพรวดจากสี่หมื่นไปจนเกือบหนึ่งแสน!
ทุกวันจะมีชาวเชียงและชาวฮั่นเป็นกลุ่มก้อนมาสวามิภักดิ์ต่อเป่ยกงป๋ออวี้ อิทธิพลยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ