เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
วันรุ่งขึ้นยามฟ้าสาง ณ นอกเมืองชวีหยาง หลังจากจัดระเบียบกองทัพและกระจายกำลังพลใหม่เสร็จสิ้น
ก็มีเสียงฝีเท้าการเดินทัพที่พอจะเรียงแถวกันได้ดังแว่วมา
เล่าปี่นำทัพออกศึกด้วยตนเอง โดยทิ้งไว้เพียงทหารบาดเจ็บให้ช่วยรักษาเมือง
กองทัพใหญ่ถอนค่าย มุ่งตรงไปยังก่วงจง
เขานั่งอยู่บนหลังม้า ชุดเกราะเงินเปื้อนหยาดน้ำค้างยามเช้า คิ้วขมวดมุ่นไม่คลาย
คำพูดของหลี่ฉางเมื่อวานยังคงหนักอึ้งอยู่ในใจ ทำให้เขานอนไม่หลับตลอดทั้งคืน!
นึกอยากจะรีบเร่งไปยังก่วงจงเพื่อไปเฝ้าอยู่ข้างกายอาจารย์ในทันที
แต่เล่าปี่ก็เข้าใจดีว่า ยามนี้มีเพียงต้องดูแลทหารในบังคับบัญชาให้ดี สร้างผลงานอันยิ่งใหญ่ จึงจะไม่ทำให้ความทุ่มเทของอาจารย์ต้องสูญเปล่า!
กองทัพใหญ่เคลื่อนไปถึงนอกเมืองก่วงจงเจ็ดสิบลี้ จึงตั้งค่ายพักแรม มองเห็นค่ายหลักของโลติดอยู่ไกล ๆ