ตอนที่ 23 ความพิโรธของเล่าปี่!

โลติดหาได้สนใจไม่ เขาโบกมือให้ทหารคนสนิทที่อยู่ด้านหลัง “ลากตัวมันออกไป”

ทหารคนสนิทก้าวขึ้นหน้า พยุงร่างกัวเตี่ยนที่กำลังเสียขวัญไร้วิญญาณแล้วหันหลังเดินจากไป

ในยามนี้ กัวเตี่ยนรู้สึกเสียใจอย่างสุดซึ้งในใจ!

เขาพลันนึกถึงเมื่อหลายวันก่อน เล่าปี่นำจดหมายมาหาและเรียกเขาอย่างนอบน้อมว่า “ท่านเจ้าเมืองกัว”

ในตอนนั้นหากเขาเพียงแค่พยักหน้า แบ่งผลงานออกไปสักเล็กน้อย ยามนี้ผู้ที่ยืนรับรางวัลอยู่ข้างกายโลติดก็คงเป็นสองคน!

ไม่สิ หรืออาจเป็นตัวเขาเองด้วยซ้ำ

ทว่าเขากลับไล่คนเหล่านั้นไปขนเสบียงที่แนวหลัง แถมยังแย่งชิงแผนการของผู้อื่นมา!

ถึงตอนนี้จะพูดอะไรก็สายไปเสียแล้ว!

หากรู้เช่นนี้แต่แรก เขาคงร่วมมือกับเล่าปี่ให้ดีตั้งแต่ต้น!

ร่างถูกพยุงลากไป แต่ขาทั้งสองข้างกลับถีบดินฝุ่นบนพื้นดิ้นรน