กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เพียงครู่เดียว กองทหารม้าก็พุ่งมาถึงเบื้องหน้า
ผู้นำขบวนคือเล่าปี่ ดวงตาของเขาแดงก่ำ ร่างกายเต็มไปด้วยปราณปีศาจ กระบี่คู่ชายหญิงถูกชักออกจากฝัก ชี้ตรงไปยังจั่วเฟิง
“จั่วเฟิง!” เล่าปี่เอ่ยเสียงเย็นเยียบ “เจ้าบังอาจใส่ร้ายอาจารย์ของข้า! วันนี้ข้าจะต้องสังหารเจ้า!”
เล่าปี่ในวัยหนุ่มช่างดุร้ายยิ่งนัก!
จั่วเฟิงตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อ เกือบจะตกจากหลังม้า
ในช่วงวิกฤต หลี่ฉางควบม้าขึ้นมาด้านข้าง คว้าบังเหียนม้าของเล่าปี่ไว้ พร้อมกับส่งสายตาให้จั่วเฟิง:
“ท่านทูตสวรรค์ ขอคุยด้วยสักครู่!”
จั่วเฟิงเข้าใจในทันที เขาเข้าใจความหมายอย่างรวดเร็วและเดินตามหลี่ฉางไปด้านข้าง
ที่แท้เป็นเช่นนี้เอง คนหนึ่งเล่นบทคนใจดี อีกคนเล่นบทคนใจร้าย!
จิ๊ จิ๊ จิ๊ คนพวกนี้ช่างเสแสร้งได้แนบเนียนจริง!