ตอนที่ 22 กัวเตี่ยนผู้หน้าหนา

หลี่ฉางหยิบไม้ท่อนหนึ่งขึ้นมา ขีดเขียนผ่านอักขระสีดำประหลาดเหล่านั้น

เขาลุกพรวดขึ้น คิ้วขมวดแน่น

สมัยก่อนอาจารย์เคยสนทนาเรื่องวิชามรรคกับสหายท่านหนึ่ง กล่าวว่าการวาดอักขระยันต์ เสริมด้วยยาเสน่ห์และมนตราควบคุมกาย สามารถทำให้คนธรรมดากลายเป็นผู้ไม่กลัวความตายและมีพละกำลังมหาศาล สุดท้ายจะกลายเป็นเพียงหุ่นเชิดที่รู้จักแต่การสังหาร

แต่ก่อนเขาคิดว่าอาจารย์เพียงแต่งเรื่องหลอกให้เขาบำเพ็ญเพียร ไม่นึกเลยว่าวันนี้จะได้เห็นกับตาตัวเอง!

“น้องสี่ เกิดเรื่องอันใดขึ้น?” เล่าปี่เห็นสีหน้าเขาผิดปกติ จึงรีบก้าวเข้าไปสอบถาม

หลี่ฉางชักมือกลับ พยายามข่มคลื่นอารมณ์ในใจ:

“ไม่มีอันใด เพียงแต่เหล่านักรบมรณะพวกนี้มีอักขระชั่วร้ายติดตัว เตียวก๊กไม่เพียงแต่สามารถล่อลวงชาวบ้านได้ แต่อาจยังเชี่ยวชาญวิชาอัปมงคลนอกรีตอีกด้วย

ศึกก่วงจงครั้งนี้ ความอันตรายเกินกว่าที่เราคาดการณ์ไว้มาก”