เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เตียวโป้พาเหล่าทหารที่เหลือรอดวิ่งตะบึงไปทางประตูทิศใต้อย่างบ้าคลั่ง
เสียงคำรามของเตียวหุยและเสียงกีบม้าของกองทหารม้าจูล่งที่ไล่หลังมาดุจยันต์เร่งวิญญาณ ไล่กวดจนเขาสติกระเจิง
“รีบเปิดประตูเมือง! รีบเปิดประตูเมือง!” เตียวโป้แผดเสียงคำรามสุดแรง ดาบใหญ่ในมือตวัดฟันมั่วซั่วจนทหารแตกทัพที่ขวางทางล้มคว่ำไปสองคน
นายทหารเฝ้าประตูทิศใต้ได้รับข่าวล่วงหน้าแล้ว จึงเปิดประตูเมืองออก
เตียวโป้ควบม้านำหน้าพุ่งเข้าไป พอเพิ่งจะผ่อนลมหายใจได้เฮือกหนึ่ง เงยหน้าขึ้นก็ต้องแข็งทื่ออยู่กับที่ทันที
บนป้อมปราการหน้าประตูเมือง คบเพลิงสว่างไสวราวกับกลางวัน เล่าปี่ถือกระบี่คู่ตัวเมียตัวผู้ สวมเกราะเงินเปล่งประกายยืนนิ่งอยู่บนยอดกำแพง
ข้างกายเขา หลี่ฉางถือพัดขนนกโบกสะบัด เอวคาดกระบี่ดำ บนไหล่มีอีกาดำกางปีกส่งเสียงร้องเบาๆ