กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เตียวหุยยิ่งฟังยิ่งเดือดดาล! อยากจะอาละวาดให้พังพินาศเสียให้รู้แล้วรู้รอด
“พี่สาม ท่านลองเปลี่ยนมุมมองดูสิ เดิมทีพวกเราต้องการเพียงชื่อเสียงในการปราบโจรโพกผ้าเหลืองเท่านั้น เจ้าเมืองหลิวไม่เพียงแต่มอบให้ ยังมอบเสบียงและชุดเกราะให้พวกเราฟรีๆ อีกทั้งยังมีชาวบ้านที่มาสมทบอีก หากมองเช่นนี้ พวกเราก็ยังถือว่ากำไร!”
หลี่ฉางเอ่ยเกลี้ยกล่อม
“อืม?” ดวงตาของเตียวหุยเบิกกว้างจนกลมโต “ซี้ด น้องสี่ สิ่งที่เจ้าพูดมาดูเหมือนจะมีเหตุผลอยู่บ้าง!”
“พี่สาม หากท่านยังแค้นใจไม่หาย ก็จงใช้ทวนงูจ้างปาไปแทงโจรโพกผ้าเหลืองให้เป็นรูพรุนหมื่นรูเสียเลย!” หลี่ฉางชี้ไปที่ทวนงูจ้างปาที่วางอยู่นอกเรือนพลางกล่าว
แววตาของเตียวหุยเป็นประกาย เขาตบไหล่หลี่ฉางอย่างตื่นเต้น “ดี ดี ดี น้องสี่เข้าใจข้าที่สุด!”
“ซี้ด……”
หลี่ฉางได้รับความเสียหายอย่างหนัก!
หลายวันต่อมา ทั้งสี่คนนำทัพออกจากเมืองมุ่งหน้าสู่เขต้าซิง
ยังไม่ทันได้วางค่ายกลซุ่มโจมตี ก็เห็นโจรโพกผ้าเหลืองกลุ่มใหญ่ดำทะมึนหลั่งไหลเข้ามา จำนวนมากถึงห้าหมื่นคน!