ตอนที่ 6 คนฉลาดล้วนเป็นคนฉลาด

“นับแต่นี้ไป เจ้าจงชื่อว่าหวังเจี้ยง”

เขาใช้คำที่พวกเขาเข้าใจได้อธิบายต่อ “ต้าหนิว พละกำลังมหาศาลดั่งวัว! คำว่าเจี้ยง ด้านบนคือคำว่าแข็งแกร่ง ด้านล่างคือคำว่าวัว เจี้ยงคือความดื้อรั้นไม่ยอมคน”

“ความหมายคือเมื่อตัดสินใจทำสิ่งใดแล้ว ก็จะไม่มีวันยอมแพ้ ต่อให้ยากลำบากเพียงใดก็ต้องทำให้สำเร็จ เจ้าสามารถแยกแยะซ้ายขวา สามารถออกรบฆ่าศัตรูได้ ก็อาศัยความดื้อรั้นไม่ยอมแพ้นี้แหละ!”

เขาส่งป้ายไม้ที่สลักชื่อเรียบร้อยแล้วให้หวังเจี้ยง “ตั้งใจทำให้ดี ในภายภาคหน้าจงใช้ความสามารถของตนเอง ไต่เต้าเป็นร้อยขุนพล หรือหัวหน้ากองร้อย ให้ทุกคนได้เห็นว่าหวังเจี้ยงผู้นี้เก่งกาจเพียงใด!”

หวังเจี้ยงประคองป้ายไม้ด้วยสองมือ ลูบไล้รอยสลักบนนั้น เขาไม่รู้หนังสือ แต่ตัวอักษรสองตัวนี้ดูราวกับถูกสลักไว้ในใจของเขาตลอดกาล

น้ำตาไม่อาจกลั้นไว้ได้อีกต่อไป มันไหลพรากลงมาไม่หยุด

เขาคุกเข่าลงกับพื้นดังปัง โขกศีรษะให้หลี่ฉางสามครั้ง สะอื้นกล่าวว่า