เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 313 ไม่ได้ นางยังเรียนรู้ไม่เป็น
อวี๋ไต้ยิ่งมองดูผ้าไหมอันงดงามในมือ ก็นับว่าพึงพอใจอยู่หรอก ทว่าพอมิได้เห็นสีหน้าปวดใจของเสด็จพ่อตนเอง ก็พลันไม่พึงพอใจขึ้นมาอีกแล้ว
ยังนึกอยากให้องค์พระราชนัดดาช่วยเลือกสมบัติล้ำค่าชิ้นเอกติดมือไปด้วยสักชิ้น เพื่อให้เสด็จพ่อปวดใจยิ่งนัก
ยากนักที่จะได้พานพบยามที่เสด็จพ่อมีเงินมีทอง
ทว่ายังมิทันได้เลือก ก็เห็นเสด็จพ่อผลักนางเบา ๆ คราหนึ่ง ครั้นยังยืนได้ไม่มั่นคงดี ถึงกับผลักนางออกไปเสียไกลลิบ ทั้งยังดึงตัวองค์พระราชนัดดาไปกระซิบกระซาบถ้อยคำกันอีก
อวี๋ไต้ยิ่งมองดูเสด็จพ่อที่ยังคงโอบไหล่องค์พระราชนัดดา ทั้งยังจงใจหันหลังให้นางอย่างเห็นได้ชัด
ปราดตามองเพียงแวบเดียวก็รู้แจ้งว่า เสด็จพ่อจักต้องมอบสิ่งของที่ไม่เอาไหนให้แก่องค์พระราชนัดดาเป็นแน่
ทว่าพลันเห็นองค์พระราชนัดดาหันมามองนาง สายตาอันเปี่ยมไปด้วยความหมายลึกซึ้งคู่นั้นยังคงทอดลงบนเอวคอดของนาง
อวี๋ไต้ยิ่งกะพริบตาแผ่วเบา อดมิได้ที่จะหวนนึกถึงความเสน่หาผูกพันที่องค์พระราชนัดดามีต่อนางเมื่อช่วงเช้า จึงยิ้มตาหยีแล้วถอยร่นไปด้านหลังเล็กน้อย