ตอนที่ 312 เหตุใดจึงมักมีคนมอบสมุนไพรให้เขาเสมอ

ตอนที่ 312 เหตุใดจึงมักมีคนมอบสมุนไพรให้เขาเสมอ

เสียงหอบหายใจภายในห้องทวีความหนักหน่วงขึ้นทีละระลอก นานทีเดียวกว่าที่ความเงียบสงบจะค่อย ๆ กลับคืนมา

หากมิใช่ว่าได้ยินเสียงหัวเราะอย่างกระหยิ่มใจที่แทบอยากจะป่าวประกาศให้ทั่วหล้าของอ๋องติ้งหนาน อวี๋ไต้ยิ่งคงคิดว่าองค์พระราชนัดดายังสามารถต่อได้อีกสองสามยก

เมื่อเห็นฝ่าพระบาทกอดเอวของนางแน่นขึ้นอีก นางจึงขยับบิดกายเบา ๆ หมายจะหลบเลี่ยง ทว่ากลับมีความรู้สึกเมื่อยล้าแล่นปราดเข้ามา

ภาพเหตุการณ์ชวนให้หน้าแดงก่ำร้อนผ่าวหลายต่อหลายภาพต่างอัดแน่นอยู่ในสายตา

และยังทำให้นางเหงื่อโซมกายอีกด้วย

อวี๋ไต้ยิ่งมองไปยังองค์พระราชนัดดาที่กลับยิ่งดูกระปรี้กระเปร่าผ่องใส คิ้วและดวงตาของนางพลันกระตุกเบา ๆ