ตอนที่ 314 ในที่สุดก็สามารถกลับดินแดนศักดินาได้เสียที

ตอนที่ 314 ในที่สุดก็สามารถกลับดินแดนศักดินาได้เสียที

ซู่จิ่นชีพอเห็นอวี๋ไต้ยิ่งยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ ทั้งยังเปิดเผยความในใจออกมาจนหมดสิ้น ก็นึกออกทันทีว่าคืนพรุ่งนี้จะเกิดสิ่งใดขึ้น จนอดมิได้ที่จะหลุดขำ

ทว่าค่ำคืนนี้ย่อมสามารถเมามายเล็กน้อยได้จริง ๆ เพื่อจะได้พักผ่อนให้เร็วขึ้น

มีองค์หญิงคอยร่วมดื่มสุรา ย่อมสามารถเมามายอยู่ในความฝันอันงดงามได้เช่นกัน

วันรุ่งขึ้นฟ้ายังมิทันสว่าง ซู่จิ่นชีตื่นขึ้นมาก็รู้สึกว่ามุมปากยังคงประดับด้วยรอยยิ้ม

ยามมองดูอวี๋ไต้ยิ่งที่กำลังหลับสนิทอยู่ในอ้อมอก สายตาของเขาก็อ่อนโยนยิ่งนัก จนอดมิได้ที่จะจ้องมองอยู่นานสองนาน

ทว่ามิอาจตัดใจปลุกองค์หญิงให้ตื่น จึงค่อย ๆ คลายอ้อมแขนออกจากองค์หญิง ขยับกายออกไปทีละน้อย ๆ แล้วผ่อนการเคลื่อนไหวขณะลุกขึ้นก้าวลงพื้นให้แผ่วเบาที่สุด

เมื่อเห็นว่าองค์หญิงยังคงหลับใหลอย่างแสนหวาน ซู่จิ่นชีจึงเหน็บชายผ้าห่มให้อย่างวางใจ ปล่อยม่านเตียงลง แล้วออกไปผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าล้างหน้าหวีผม