ตอนที่ 206 สู่ขอ องค์หญิงต้องรับผิดชอบเรา

ตอนที่ 206 สู่ขอ องค์หญิงต้องรับผิดชอบเรา

วาจานี้ฟังดูแล้ว ประหนึ่งองค์หญิงจะสบายพระทัยยิ่งนัก

ซู่จิ่นชีหัวเราะไม่ได้ร่ำไห้ไม่ออก เห็นองค์หญิงยังคงกอดเอวของเขาไว้ แต่มือนั้นกลับสำรวมขึ้นบ้าง ไม่ได้ลูบคลำสะเปะสะปะอีก

และไม่อาจให้ลูบคลำได้อีกแล้ว

เขารู้สึกได้ว่าร่างกายตนเองบังเกิดความรู้สึกประหลาดอันแปลกหน้า ความรู้สึกเช่นนี้ทำให้เขารู้สึกว่า คนที่เป็นอันตรายคือองค์หญิง

ทว่าเมื่อมองดูองค์หญิงเงยหน้ายิ้มตาหยีมองเขา กลับดูเหมือนมิได้ตระหนักถึงจุดนี้เลยแม้แต่น้อย

แต่เขากลับชอบที่องค์หญิงใกล้ชิดเขาถึงเพียงนี้เช่นกัน

ทว่า

“ฝ่าพระบาท วางพระทัยเถิด รอบด้านไม่มีผู้ใด”

อวี๋ไต้ยิ่งกอดเอวบางขององค์พระราชนัดดา เห็นใบหูของฝ่าพระบาทแดงก่ำจนดูไม่ได้ ทั้งยังได้ยินเสียงในใจอันสับสนวุ่นวายของฝ่าพระบาท