กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 205 ข้าอยากลูบเอวของฝ่าพระบาท
ดอกหงส์แดงที่โปรยปรายเต็มท้องฟ้า ช่างงดงามจับใจยิ่งนักอย่างแท้จริง
ทว่าซู่จิ่นชีกลับมองเพียงอวี๋ไต้ยิ่งที่กำลังแย้มยิ้มสดใส พลันเข้าใจประโยคในตำราที่ว่า ดอกหงส์แดงอันงดงามตระการตาแห่งกลียุค ก็มิอาจเทียบเคียงความงามล่มเมืองของคนในสายตาได้เลย
ดอกไม้นี้ ชวนให้หลงใหลมิใช่เพียงแค่องค์หญิงเท่านั้น
เมื่อเห็นว่าในดวงตาคู่งามขององค์หญิงมีเพียงเงาร่างของตน ซู่จิ่นชีจึงอมยิ้มขยับเข้าไปใกล้ แล้วเอ่ยเย้าเสียงแผ่วเบา
“ยังดีที่หลายปีมานี้แม้เราจะป่วยหนัก แต่ก็บำรุงรักษาร่างกายเป็นอย่างดี”
“มิเช่นนั้น จะเอาเรี่ยวแรงที่ใดมาใช้วิชายิงธนูที่เก่งกาจที่สุด เพื่อยั่วยวนด้วยเสน่ห์ต่อองค์หญิงเล่า”
ยั่วยวนด้วยเสน่ห์รึ