เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 110
ประตูลิฟต์ค่อย ๆ เปิดออก ชั้นนี้เป็นห้องพักผู้ป่วยวีไอพีทั้งหมด ทางเดินจึงเงียบสงบ แทบไม่มีใครเดินผ่าน
เจี่ยงเมิ่งหว่านเดินตามหมายเลขห้องที่พยาบาลบอกไว้ ก่อนหยุดอยู่หน้าห้องพักผู้ป่วย เมื่อนึกถึงคำกำชับของซ่งฉู่อวิ้นผู้เป็นแม่และคำเตือนของเจี่ยงเฉวียนเฉิงผู้เป็นพ่อก่อนออกจากบ้าน เธอก็สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ
ต่อให้วันนี้เธอต้องยอมก้มหัวให้จี้หวยเซียง แต่สักวันหนึ่ง เธอจะต้องเอาความอัปยศทั้งหมดที่ได้รับคืนให้อีกฝ่ายอย่างแน่นอน
เสียงเคาะประตูที่ดังขึ้นกะทันหันทำให้คนหลายคนที่กำลังพูดคุยกันในห้องหยุดลง
ฟางเจิงรู้หน้าที่ดี เขารีบพูดว่า
“ฉันไปเปิดเอง”
พูดจบก็ลุกขึ้น เดินไม่กี่ก้าวไปถึงประตู เมื่อหมุนลูกบิดแล้วเห็นคนที่คาดไม่ถึง เขาก็ประหลาดใจเล็กน้อย แต่ในวินาทีถัดมา ความรู้สึกอยากดูเรื่องสนุกกลับมีมากกว่า
เจี่ยงเมิ่งหว่านปรับสีหน้าอย่างรวดเร็ว แน่นอนว่าเธอรู้จักคุณชายตระกูลฟาง และรู้ด้วยว่าอีกฝ่ายเป็นเพื่อนสนิทของกู้อู๋จิ่น เธอจึงยิ้มพลางพยักหน้าทักทาย
“ขอถามหน่อยค่ะ หวยเซียงอยู่ที่นี่หรือเปล่าคะ?”