กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 108
เช้าวันรุ่งขึ้น ท้องฟ้าที่เคยหม่นมัวเริ่มสว่างขึ้น ฝนหยุดตกแล้ว ดวงอาทิตย์เพิ่งโผล่พ้นขอบฟ้าหลังกลุ่มเมฆ แสงสีทองส่องทะลุเมฆหนา กระจายความอบอุ่นอ่อนโยนไปทั่ว
กู้อู๋จิ่นตื่นขึ้นมา ทันทีที่ลืมตาก็สบเข้ากับดวงตาดำฉ่ำน้ำคู่หนึ่ง ซึ่งมีภาพสะท้อนของเขาอยู่เต็มดวงตา
“จิ่นจิ่น อรุณสวัสดิ์ค่ะ”
ดวงตาของเด็กสาวเปล่งประกายขึ้นทันที ยิ่งดูใสกระจ่างและชุ่มชื้นกว่าเดิม
“อรุณสวัสดิ์”
ริมฝีปากบางของกู้อู๋จิ่นยกขึ้น น้ำเสียงเจือความเกียจคร้านเล็กน้อย ทุ้มนุ่มน่าฟัง
จี้หวยเซียงขยับศีรษะเข้าไปใกล้ จูบริมฝีปากบางที่ค่อนข้างแห้งของชายหนุ่มเบา ๆ
“จิ่นจิ่น ยังปวดหัวอยู่ไหมคะ?”
“จูบอีกทีสิ”