เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 101
กู้อู๋จิ่นตกตะลึงจนต้องยกมือประคองศีรษะเล็กที่กำลังถูไถอยู่ในอ้อมแขนให้หยุดนิ่ง เขาก้มมองใบหน้างดงามประณีตของเด็กสาวที่เงยขึ้นมา ใบหน้าขาวราวหิมะนั้นช่างสวยสะดุดตา แต่คำพูดที่ออกจากปากเธอกลับทำให้เขาตั้งสติไม่ทันอยู่ชั่วขณะ
จี้หวยเซียงกระชับแขนที่โอบรอบเอวสอบของชายหนุ่มให้แน่นขึ้นด้วยท่าทางออดอ้อนพึ่งพาเขาอย่างเต็มที่
“เขาวางแผนให้คนทำร้ายขาคุณ ฉันก็เลยให้คนไปหักขาเขาค่ะ”
ดวงตาดำใสกระจ่างของเธอกะพริบปริบ ๆ ดูไร้เดียงสาราวกับเด็กน้อยที่เพิ่งทำความผิดและกลัวถูกผู้ใหญ่ตำหนิ
เธอถามอย่างน่าสงสารว่า “คุณจะคิดว่าฉันโหดร้ายไหมคะ?”
ยังไม่ทันที่กู้อู๋จิ่นจะเอ่ยปาก จี้หวยเซียงก็พูดต่อ
“กู้ลวี่คนนั้นเลวร้ายเกินไป เขาทำกับคุณแบบนี้ ฉันเจ็บปวดใจมาก จิ่นจิ่น คุณอย่ากลัวฉันเลยนะคะ”
ดวงตาดำสนิทของกู้อู๋จิ่นสบเข้ากับดวงตางดงามเป็นประกายของเด็กสาว เขาพิจารณาความรู้สึกที่ซ่อนอยู่ภายในนั้นอย่างจริงจัง
ในดวงตาของเธอมีความหวาดกลัวแฝงอยู่เล็กน้อย