กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 100
เมื่อได้ยินเช่นนั้น กู้ลวี่ก็มีสีหน้าพอใจ ก่อนถามว่า
“ตอนนี้คุณปู่เป็นอย่างไรบ้าง? ดีขึ้นแล้วหรือยัง?”
“คุณปู่กู้คงไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงแล้วค่ะ หมอบอกว่าอีกสองวันนี้ก็ออกจากโรงพยาบาลได้แล้ว”
สายตาของเจี่ยงเมิ่งหว่านไม่ได้มองไปยังใบหน้าที่บวมช้ำของกู้ลวี่
“พี่กู้คะ ข่าวที่คนข้างนอกลือกันเป็นเรื่องจริงหรือเปล่า?”
กู้ลวี่มองเธอด้วยดวงตาเรียวยาว
“ฉันเองก็ไม่รู้ว่าทำไมเรื่องถึงกลายเป็นแบบนี้ จู่ ๆ อาจิ่นก็นำหลักฐานออกมาในที่ประชุมผู้ถือหุ้น เพื่อพิสูจน์ว่าฉันไม่ใช่ลูกตระกูลกู้ คุณปู่รับความกระทบกระเทือนนั้นไม่ไหว จึงต้องเข้าโรงพยาบาล”
สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเศร้าหมอง
กู้ลวี่จับมือเจี่ยงเมิ่งหว่านที่วางอยู่บนตักมากุมไว้แน่น