กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 512: พี่ชาย เหล้านี่มันไม่ชอบมาพากล
ระหว่างที่พูดกันอยู่นั้น
เขาชักดาบยาวที่เอวออกมาอย่างรวดเร็ว
กลิ่นอายของผู้ตื่นรู้ระดับหกแผ่กระจายออกมาโดยไม่ปิดบังแม้แต่น้อย รอยยิ้มกระหายเลือดผุดขึ้นตรงมุมปาก ก่อนจะข่มขู่อย่างดุร้ายว่า:
“กลิ่นในร้านเหล้านี่หอมดีนี่ ถ้านายเอาอาหารกับเหล้าดีๆ มาต้อนรับพวกเรา ต่อไปฉันจะคุ้มครองร้านเหล้าห่วยๆ ของนายเอง ไม่อย่างนั้นก็…”
“หึ่ง——!”
แรงกดดันสีเลือดอันบ้าคลั่งปะทุออกจากร่างของเจียงเยว่ในพริบตา!
ชั่วพริบตา ทั้งสามคนก็กลายเป็นหมอกเลือดและสลายหายไปจนหมด
สีหน้าของเจียงเยว่ไม่ไหวติงแม้แต่น้อย เขาเพียงพึมพำเสียงต่ำว่า:
“เรื่องวันนี้ยังไงก็ต้องบอกหนิงเซียวสักหน่อย”