กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 513: แตะต้องพี่น้องของฉันแล้ว ยังคิดว่าจะรอดออกไปได้อีกเหรอ?
สีหน้าของจางหวยมืดลงทันที คิ้วขมวดแน่นจนแทบเป็นปม เขาจ้องเสี่ยวโหรวพลางพูดเสียงเข้มว่า:
“นี่หมายความว่ายังไง? ไม่พอใจกับบริการของฉันเหรอ?”
“ไม่ใช่เหรอ!? นี่นายยังกล้ากลับดำเป็นขาวอีกเหรอ!?”
ลวี่ผิงเบิกตากว้าง โพล่งออกมาด้วยสีหน้าประหลาดใจ
เสี่ยวโหรวก้าวไปข้างหน้าอย่างแผ่วเบา ริมฝีปากโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มเยาะ น้ำเสียงเนิบช้าว่า:
“จะว่าไปแล้ว บริการของนายก็ดีที่สุดเท่าที่ฉันเคยได้รับในช่วงหลายปีมานี้จริงๆ”
จางหวยกวาดตามองชายชุดดำกว่าสิบคนด้านหลังเธอ แต่ละคนมีสีหน้าไม่เป็นมิตรและมือกดอยู่บนอาวุธตรงเอว เขากลืนน้ำลายก่อนพูดเสียงเข้มว่า: