กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 511: พี่เหย่ พี่สะใภ้ เดินทางดีๆ นะ
เสียงเรียก “เสี่ยวเจียง” ดังขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า จนใบหน้าของเจียงเยว่เดี๋ยวก็เขียวเดี๋ยวก็ซีด ขมับเต้นตุบๆ
แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าระดับพลังที่บดขยี้ได้อย่างสิ้นเชิง เขาก็ยังฝืนเค้นรอยยิ้มแข็งทื่อออกมา แล้วพยักหน้ารับอย่างจำใจ
“พี่เหย่พูดถูก แต่...”
เขายังพูดประโยคต่อไปไม่ทันจบ หลินเหยี่ยก็ยกมือขึ้นห้ามทันที
“รู้ว่าถูกแล้ว ยังไม่รินเหล้าให้พี่ใหญ่อีก?”
“ไม่เห็นหรือไงว่าในชามของพี่ใหญ่ไม่มีเหล้าแล้ว?”
“รีบเติมให้เต็ม!”
สิ้นเสียง มุมปากของเจียงเยว่ก็กระตุกแรงอีกครั้ง
เขาหยุดไปเพียงหนึ่งวินาที