กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 497: ในที่สุด... กลับสู่โลกแห่งความเป็นจริงแล้วเหรอ...
ม่อสวี่ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนตอบตามความทรงจำอย่างตรงไปตรงมา:
“ลุงเหิง จริงๆ แล้วตอนเริ่มประลองฝีมือ ผมเป็นฝ่ายได้เปรียบอย่างสมบูรณ์ เรียกได้ว่าซัดเขาจนไม่มีแรงจะตอบโต้ แต่...”
เขาหยุดไปครู่หนึ่ง สูดหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกแรงกลับคืนมา ก่อนพูดต่อ
“แต่พลังของเขาเหมือนจะไม่มีวันหมด ผ่านไปเจ็ดแปดชั่วโมง พลังของเขากลับแข็งแกร่งกว่าตอนเริ่มต้นเสียอีก ขณะที่ตอนนั้นผมหมดแรงจนแทบไม่เหลือแล้ว...”
“พลังที่ไม่มีวันหมดงั้นเหรอ?”
ชายชราขัดจังหวะเขาอย่างช้าๆ จากนั้นก็จมเข้าสู่ภวังค์ครุ่นคิด