กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 496: นายกำลังจะบอกว่า... นายแพ้เหรอ?
ขณะที่จางหวยกับลวี่ผิงกำลังรีบร้อนจะอ้าปากแก้ตัวให้ตัวเอง
ประตูไม้ของห้องก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรงพร้อมเสียงเอี๊ยดอ๊าด
สายตาของทุกคนหันไปจับจ้องที่หน้าประตูพร้อมกัน
วินาทีต่อมา เถี่ยเชียวก็ปรากฏตัวขึ้นในสภาพสะบักสะบอมต่อหน้าทุกคน
เสื้อผ้าที่เขาใช้ผ้าปูที่นอนสีขาวนำมาปะติดปะต่อขึ้นชั่วคราว ยิ่งเต็มไปด้วยคราบเลือดสีแดงคล้ำที่น่าสยดสยองเมื่อได้เห็น
แต่บนใบหน้าของเขากลับไม่มีแววท้อแท้แม้แต่น้อย มีเพียงความได้ใจที่ปิดไม่มิด
เขาฉีกยิ้มให้ทุกคน ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเต็มพลังว่า
“ฉันกลับมาแล้ว!”
พูดจบ