กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 498: ไอ้หนู แกคิดว่าตัวเองตลกมากหรือไง?
สามสิบนาทีต่อมา
หลินมู่ค่อยๆ ผลักประตูไม้ห้องออก ประตูส่งเสียงเอี๊ยดเบาๆ
เขาเงยหน้ามองราตรีอันมืดมิดที่ทอดไกลออกไป ก่อนจะพึมพำด้วยเสียงแผ่วเบาว่า
“สามปี... ช่างเป็นความฝันที่ทั้งยาวนานและเดียวดายจริงๆ...”
เมื่อพูดจบ สายตาลุ่มลึกของเขาก็หยุดลงที่ชายชราซึ่งนั่งตัวตรงอยู่บนม้านั่งกลางลาน
จากนั้นเขาจึงเดินเข้าไปหาอีกฝ่ายทีละก้าว
ชายชราที่ถือกล้องยาสูบยกยิ้มบางๆ ตรงมุมปาก เสียงอันชราภาพค่อยๆ ลอยออกมาพร้อมควันเข้มข้น
“ตื่นแล้วเหรอ ไอ้หนุ่ม”
หลินมู่เดินไปไม่กี่ก้าวก็เข้ามานั่งลงข้างชายชราอย่างสงบนิ่ง