กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 495: พวกเราก็เป็นแค่ตัวกระจ้อยร่อยเหมือนกัน
เจียงซูหว่านเอ่ยตำหนิโดยไม่หันกลับมา แต่ริมฝีปากกลับยกยิ้มขึ้นอย่างเงียบๆ พลางบ่นกับตัวเองในใจว่า
ยังดีที่ครั้งนี้เอาเสื้อผ้ามาเยอะ...
ไม่อย่างนั้น... คงไม่พอให้เขาเล่นสนุกแน่
หลังฟังจบ ดวงตาของหลินเหยี่ยก็เป็นประกาย เขารีบก้าวเท้าตามไปทันที
“ที่รัก ฉันจะดูเธอเปลี่ยนเสื้อผ้า...”
“ไสหัวไป!”
เจียงซูหว่านตวัดเสียงหวานอย่างฉุนเฉียวขัดขึ้นทันที ประตูห้องโดยสารปิดดังปังลงตรงหน้าเขา
หลินเหยี่ยมองบานประตูที่ปิดสนิท พลางแสยะยิ้มซื่อๆ อย่างคาดหวัง
ไม่นานนัก