บทที่ 494: ฉันย่ำหิมะสู่ยอดเขา

บทที่ 494: ฉันย่ำหิมะสู่ยอดเขา

จางหวยรับช่วงพูดต่อทันทีว่า “ถ้าอย่างนั้นคุณก็บอกมาสิครับ”

พูดจบ เขายังเสริมด้วยสีหน้าดูถูกว่า

“คุณลุง ชาตินี้คงไม่เคยเข้าร้านนวดเท้าหรอกมั้งครับ?”

“ถ้าไม่เคยเข้าร้านนวดเท้า ชีวิตนี้ก็เสียเปล่าแล้วครับ”

ลวี่ผิงเลิกคิ้วพลางช่วยพูดสมทบอยู่ข้างๆ

จังหวะนั้นเอง

ประตูรั้วเก่าคร่ำคร่าพลันถูกผลักเปิดเบาๆ พร้อมเสียงเอี๊ยดอ๊าด

จากนั้น

ร่างหนึ่งในชุดสีเทาค่อยๆ ก้าวเข้ามาในลาน เผยให้ทั้งสามคนเห็นอย่างชัดเจน