บทที่ 454: หลังฟ้ามืด เกมนี้ก็จะเริ่มขึ้น

บทที่ 454: หลังฟ้ามืด เกมนี้ก็จะเริ่มขึ้น

ชิงอวี่ยิ้มจนตาหยี

“ฉันอนุญาตให้นายพักก่อนชั่วคราว รอให้ฉันหายเหนื่อยแล้วค่อยไปต่อ”

“ได้เลย! ฉันพร้อมไปต่อได้ทุกเมื่อ!”

น้ำเสียงของชิงเฮ่อเต็มไปด้วยความมั่นใจในสภาพร่างกายของตัวเอง จนอกของเขายังเชิดขึ้นเล็กน้อย

สิ้นเสียง

ชิงอวี่พลันเกร็งเอวและหน้าท้องเล็กน้อย ก่อนพลิกร่างอย่างอ่อนช้อย

เธอเอนตัวนอนลง ให้แผ่นหลังที่มีส่วนโค้งงดงามแนบสนิทกับอกของชิงเฮ่อ

เส้นผมปัดผ่านคางของชิงเฮ่อ ทิ้งสัมผัสคันยุบยิบไว้เล็กน้อย

“เฮ่อเป่าเป่า กอดฉันหน่อย”