บทที่ 455: ลูกชาย โลกนี้ไม่ใช่เรื่องจริงใช่ไหม?

บทที่ 455: ลูกชาย โลกนี้ไม่ใช่เรื่องจริงใช่ไหม?

ท้องฟ้าเริ่มมืดลง

แสงอาทิตย์ยามเย็นย้อมท้องฟ้าครึ่งหนึ่งของเมืองเซิ่งจิงจนแดงฉาน

บนถนนเส้นรองห่างจากตึกศาลปราบภัยพิบัติราวหนึ่งร้อยเมตร

ร่างสามร่างกำลังเดินเอื่อยๆ ไปทางตึกดังกล่าว

หลินเย่าเดินอยู่ด้านหลังหลินมู่กับซูเนี่ยนเหอครึ่งก้าว

เขาไพล่มือไว้ด้านหลัง เดินทอดน่องไปพลางถามด้วยรอยยิ้มใจดี

“หลานชายคนโต เดี๋ยวจะพาปู่ไปเที่ยวที่ไหนต่อเหรอ?”

หลินมู่ชะงักฝีเท้าเล็กน้อยเมื่อได้ยิน ก่อนหันข้างมาตอบด้วยรอยยิ้ม

“คุณปู่ พวกเรากำลังจะกลับศาลปราบภัยพิบัติครับ”