กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 453: เขารู้ว่าฉันอยู่ที่นี่ และก็รู้ว่าเธออยู่ที่นี่ด้วย
“นี่! ตุนตุน เย็นนี้ยังจะเลี้ยงข้าวฉันอยู่ไหม?”
เสี่ยวซีจงใจตะโกนเสียงดังไล่หลังเขา
พอฟางตุนตุนได้ยิน เขาก็เกือบสะดุดล้มลงไปทั้งอย่างนั้น ก่อนจะตอบกลับโดยไม่หันมามองด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดว่า
“ฝันไปเถอะ!”
พูดจบ เขาก็ก้าวออกจากห้องส่วนตัวไปทันที
ภายในห้องพลันเงียบลง
เหลือเพียงเสียงกรุบกรอบแผ่วเบาจากเสี่ยวซีที่กำลังกัดถังหูลู่
บุรุษในชุดดำมองใบหน้าของเสี่ยวซี ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า
“เสี่ยวซี ช่วงสองวันนี้สนุกไหม?”