กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 452: เวลาที่เหลือให้โลกใบนี้มีไม่มากแล้ว
“ได้เลย!”
เถ้าแก่รับปากอย่างสดชื่นโล่งใจ แล้วก็ชวนคุยต่อทันที
“ดูจากท่าทางแล้ว พี่ชายคงเป็นคนมีการศึกษา พูดจาซะเป็นทางการ ไม่เหมือนพวกคนหยาบๆ อย่างเราเลย ว่าแต่จะให้ห่อกลับไหม?”
“เอาครับ รบกวนเถ้าแก่ด้วยนะครับ”
บุรุษในชุดดำตอบกลับด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนเช่นเดิม
“ได้เลย!”
สิ้นเสียง
เถ้าแก่รีบห่อถังหูลู่ด้วยกระดาษไขอย่างคล่องแคล่ว ก่อนยื่นให้ชายหนุ่มตรงหน้า แล้วพูดเสริมด้วยรอยยิ้ม
“สองหยวนครับ จ่ายเงินสดหรือสแกนจ่ายดี?”