กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 307: คืนนี้นายเป็นคนจ่ายนะ
“ฉัน...”
หนิงโม่ถึงกับอึ้งไปกับคำพูดที่โผล่ขึ้นมาอย่างกะทันหัน
เขารีบชักมือที่วางไว้อย่างสบายๆ เมื่อครู่นี้กลับมา น้ำเสียงเปลี่ยนเป็นจริงจังและไร้เดียงสาในทันที
“ดูเหมือนตอนนี้เธอจะอาการดีแล้ว พวกเราก็สบายใจได้”
“มือของนายเปื้อนคราบเลือดตรงเอวฉันอยู่ นายยังไม่รู้อีกเหรอว่าฉันอาการเป็นยังไง?”
เฝิงซีอวี้ไม่คิดจะปล่อยเขาไปง่ายๆ เธอเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยแล้วไล่ถามต่อ
“นี่ หนิงโม่ อย่าเปลี่ยนเรื่องสิ ทำไมนายถึงเอามือมาวางตรงเอวฉัน แถมยังฉวยโอกาสแต๊ะอั๋งกันอีก?”
มุมปากของหนิงโม่กระตุกแรง สีหน้าเต็มไปด้วยความจนใจ เขาจึงได้แต่ตอบว่า