เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 74
หลังจากเซิ่งเหลียนได้รับข่าวที่หลิวฉางส่งกลับมา เขาก็เริ่มครุ่นคิดถึงเรื่องหนึ่ง เขาควรบอกเรื่องที่เกี่ยวข้องกับเซิ่งลั่วให้เซิ่งม่านรู้หรือไม่
หลังจากเซิ่งลั่วหายตัวไป เขากับเซิ่งปังก็แทบไม่มีโอกาสได้พบเนี่ยจี้ชิง แต่เซิ่งม่านกลับเป็นคนที่ติดต่อกับคนตระกูลเซิ่งบ่อยที่สุด
เมื่อเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น เซิ่งเหลียนจึงคิดว่าตัวเองจำเป็นต้องบอกความจริงให้เซิ่งม่านรู้ และกำชับเธอสักสองสามประโยค
ต่อจากนี้เซิ่งม่านจะเอาแต่ทำตามใจตัวเองเหมือนเดิมไม่ได้อีกแล้ว เธอจำเป็นต้องเปลี่ยนท่าทีของตัวเองเสียใหม่
ขณะนั้น เซิ่งม่านอยู่ในห้องแต่งหน้า ช่างแต่งหน้ากำลังแต่งหน้าให้เธอ ส่วนเซิ่งม่านหลับตาลง คล้ายกำลังพักสายตา
วินาทีถัดมา โทรศัพท์มือถือที่อยู่ในกระเป๋าของเซิ่งม่านก็ดังขึ้น ฮั่วเจี่ย ผู้จัดการส่วนตัวของเธอช่วยรับสายให้ ก่อนจะเหลือบมองหน้าจอด้วยความสงสัย
“ใครโทรมาเหรอ ญาติของคุณหรือเปล่า?”
เมื่อได้ยินเสียงฮั่วเจี่ย เซิ่งม่านจึงค่อย ๆ ลืมตาขึ้น เธอรับโทรศัพท์ที่อีกฝ่ายยื่นมาให้ แต่ทันทีที่เห็นชื่อผู้โทร สีหน้าของเธอก็เปลี่ยนไปด้วยความตื่นตระหนก
“พวกคุณออกไปก่อน ฉันจะรับโทรศัพท์”