เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 75
เย่จือได้ยินกู้เหรินบอกว่าจะป้อนข้าวให้ ใบหน้าของเธอพลันแดงก่ำ รีบปล่อยมือด้วยความตกใจทันที
เดิมทีกู้เหรินวางมือทับอยู่บนมือของเย่จือ พอเธอคลายมือออก นิ้วของเขาก็ขยับเล็กน้อย ก่อนจะเกี่ยวตะเกียบมาไว้ในมือได้อย่างง่ายดาย
กู้เหรินยืดตัวขึ้น ใช้นิ้วคีบตะเกียบสีดำเข้มไว้ ผิวขาวกระจ่างของเขายิ่งดูราวกับแก้วใสเมื่ออยู่คู่กับตะเกียบสีเข้ม
เย่จือมองตะเกียบที่ตกไปอยู่ในมือของกู้เหรินตาปริบ ๆ พูดติดอ่างว่า “ฉะ...ฉันกินเองได้”
เธอแบมือออก “คืนมาให้ฉันเถอะ”
กู้เหรินเหลือบมองฝ่ามือขาวสะอาดของเย่จือก่อน จากนั้นจึงเลื่อนสายตาไปยังใบหน้าของเธอ
เขาเลิกคิ้วขึ้น จงใจลากเสียงยาว “เมื่อกี้คุณไม่ได้บอกว่ากินไม่ไหวแล้วเหรอ?”
เย่จือรีบพูดรัว ๆ “กินไหวสิ ฉันกินไหวอยู่แล้ว”
กู้เหรินจ้องมองเย่จืออยู่หลายวินาที ในที่สุดก็ยื่นตะเกียบคืนให้เธอ