เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 68
ตั้งแต่ตอนที่ได้รับโทรศัพท์ เซิ่งเหลียนก็เดาเจตนาของอีกฝ่ายออกแล้ว เพราะจุดอ่อนของเขาตกอยู่ในมือคนคนนั้น เขาจึงจำเป็นต้องทำตามคำสั่งทุกอย่าง
เวลานี้ลานจอดรถว่างเปล่า ลมที่พัดผ่านช่องทางเดินนำพาความหนาวเหน็บของฤดูหนาวมาด้วย ทำให้ผู้คนรู้สึกเย็นยะเยือกไปถึงหัวใจ
เมื่อเห็นว่าเซิ่งเหลียนไม่ยอมพูดอะไร คนที่อยู่ปลายสายก็เริ่มหมดความอดทน น้ำเสียงเปลี่ยนเป็นหงุดหงิดทันที
“คิดได้หรือยัง? ฉันไม่มีเวลามากพอจะรอแกหรอกนะ ถ้ายังอยากรักษาชีวิตสุขสบายในตอนนี้เอาไว้ ก็รู้จักวางตัวให้ดีหน่อย”
เซิ่งเหลียนกลืนน้ำลายลงคอ เขารู้ว่าตัวเองไม่มีทางถอยแล้ว
“แกต้องการเงินเท่าไร?”
คนคนนั้นหัวเราะเยาะ “ภายในหนึ่งสัปดาห์ แกต้องให้เงินฉันห้าล้านหยวน”
“ไม่อย่างนั้น ไม่ใช่แค่แกที่จะเดือดร้อน ลูกสาวของแกอย่างเซิ่งม่านก็ไม่มีทางมีจุดจบที่ดีเหมือนกัน”
เซิ่งเหลียนไม่ใช่ว่าจะหาเงินจำนวนนี้มาไม่ได้ แต่เงินห้าล้านหยวนก็ถือเป็นเงินก้อนใหญ่สำหรับเขาอยู่ดี อย่างไรก็ตาม เพื่อปิดปากคนค้ามนุษย์ เขาจำเป็นต้องยอมทำตาม