เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 21
เย่จือไม่สนใจหรอกว่าซาราห์จะคิดอย่างไร เธอคิดในใจว่า ตอนนี้เธอซื้อกระเป๋าไปแล้วสองใบ แม้จะใช้เงินไปเพียงไม่กี่แสนหยวน แต่ก็นับว่าเป็นการใช้เงินกับตัวเองแล้ว
สำหรับกู้เหรินแล้ว เรื่องนี้ย่อมต้องช่วยอะไรเขาได้บ้างแน่นอน
หลังจากกู้เหรินจ่ายเงินเรียบร้อย ลูซีก็พาเขากับเย่จือเข้าไปในห้องอีกห้องหนึ่ง เธอบอกให้ทั้งสองรออยู่ที่นี่ ส่วนตัวเองจะไปหยิบกระเป๋าเบอร์กินจากห้องเก็บสินค้า
ไม่นานนัก ลูซีก็กลับมาพร้อมกระเป๋า เธอยื่นให้เย่จือ กู้เหรินช่วยถือถุงสินค้าให้เธอ ก่อนที่ทั้งสองจะเดินออกจากร้านแอร์เมสไปด้วยกัน
กู้เหรินพาเย่จือไปยังห้างสรรพสินค้าก่อน เย่จือตรงเข้าไปในร้านชาเนลและซื้อเสื้อผ้ามาสวมทันที
หลังจากเดินออกจากห้าง กู้เหรินก็เอ่ยขึ้นอย่างกะทันหันว่า “ตอนนี้มีการจัดแสดงรถบูกัตติคลาสสิกอยู่ คุณอยากไปดูไหมครับ?”
แม้เย่จือจะไม่รู้ว่าการจัดแสดงที่กู้เหรินพูดถึงเป็นงานแบบไหน แต่เธอคิดว่าอย่างไรคืนนี้ก็ต้องหาโอกาสใช้เงินให้ได้
ต่อให้ใช้เงินกับตัวเองมากแค่ไหน เคราะห์ร้ายก็ไม่มีทางย้อนกลับไปตกอยู่ที่กู้เหรินแน่นอน หากการทดลองประสบความสำเร็จจริง ๆ เธอกับกู้เหรินก็ถือว่าหาทางที่ถูกต้องเจอแล้ว
เย่จือลังเลเพียงไม่กี่วินาที ก่อนจะพยักหน้าทันที