บทที่ 142 ฉันชอบเป็นหมารับใช้ชะมัด!

บทที่ 142 ฉันชอบเป็นหมารับใช้ชะมัด!

ช่วงบ่าย

ฐานที่มั่นของสมาคมภราดรภาพอันเต๋อหลู่ โรงงานร้าง

ยังเหลือเวลาอีกครึ่งชั่วโมงก่อนจะถึงเวลารวมตัว

"ตัวหมี่นีเค่อ แกแน่ใจนะว่าวิธีนี้จะได้ผล?"

"แน่นอนครับลูกพี่!" ตัวหมี่นีเค่อโน้มตัวลงต่ำ พลางมองชายที่นั่งอ้าขากว้างอยู่บนโซฟาและกำลังถือสัญญาไว้ในมือ

"ไอเต๋อเวินไม่มีทางรู้เลยว่าบริษัทที่เขาเซ็นสัญญาด้วยเป็นบริษัทกำมะลอ แม้แต่ซ่งที่เจ้าเล่ห์ก็ยังมองการปลอมตัวของพวกเราไม่ออก! พวกเราแค่ต้องแฝงตัวอยู่ในซูเปอร์มาร์เก็ตแห่งนี้เพื่อรอเวลาที่เหมาะสม"

"อีกไม่นาน ซูเปอร์มาร์เก็ตแห่งนี้ก็จะเปลี่ยนชื่อเป็นซูเปอร์มาร์เก็ตอันเต๋อหลู่!"

ซูเปอร์มาร์เก็ตอันเต๋อหลู่—