บทที่ 141 จากนี้ไปขอฝากเนื้อฝากตัวด้วย!

บทที่ 141 จากนี้ไปขอฝากเนื้อฝากตัวด้วย!

ในเวลานี้ ซ่งเจียงมองดูอันเต๋อหลู่ที่กล้ามเนื้อทั่วร่างเกร็งแน่นและโกรธจนเส้นเลือดปูดโปนขึ้นมาบนหน้าผาก

เขาครุ่นคิดครู่หนึ่ง "เอาอย่างนี้แล้วกัน อันเต๋อหลู่ นายดูมืออาชีพกว่าคนอื่นจริงๆ ฉันให้เงินเดือนนายเดือนละ 3,000 ดอลลาร์ โอเคไหม?"

3,000 ดอลลาร์ต่อเดือนเนี่ยนะ?

มัดกล้ามที่ปูดเกร็งของอันเต๋อหลู่ค่อยๆ ผ่อนลง สายตาของเขาเริ่มกระจ่างใสแจ่มชัดขึ้นเรื่อยๆ

"คุณแน่ใจนะ?"

"โม๋เอ่อร์เกิน ไปเอาเงินมา 3,000 ดอลลาร์"

"..." โม๋เอ่อร์เกินเงียบไปครู่หนึ่ง เขาปรายตามองซ่งเจียงด้วยสีหน้าพิลึกพิลั่น แล้วหันไปมองอันเต๋อหลู่อีกที

"...ครับ เจ้านาย" ตอนที่หันหลัง เขาก็ตบไหล่ชาเต๋อข้างๆ เป็นสัญญาณให้คุ้มกันเจ้านาย

ชาเต๋อพยักหน้า พลางขยับปืนพกตรงข้อมือเสื้อให้โผล่ออกมาเล็กน้อย