บทที่ 143 ผมมาสายหรือเปล่า?

บทที่ 143 ผมมาสายหรือเปล่า?

หนึ่งชั่วโมงต่อมา หลังจากที่ทุกคนเริ่มสงบสติอารมณ์ลงได้แล้ว

ตัวหมี่นีเค่อถึงได้ประกาศข่าวร้ายออกมาเรื่องหนึ่ง

"แต่ว่า ในเงิน 2,000 ดอลลาร์นี้ พวกแกต้องเจียดออกมา 200 ดอลลาร์เพื่อมอบให้ท่านอันเต๋อหลู่ผู้ยิ่งใหญ่!"

อันเต๋อหลู่เชิดหน้าขึ้นอย่างทรนง เดิมทีนึกว่าจะได้ยินคำเยินยอนับไม่ถ้วน นึกไม่ถึงว่าทั่วทั้งบริเวณกลับเงียบกริบ

เขาลืมตาขึ้นมา ก็เห็นเพียงดวงตานับไม่ถ้วนที่เต็มไปด้วยความโกรธแค้น!

"หึๆ"

สายตาแบบนี้เขาคุ้นเคยเป็นอย่างดี! ทุกคนที่ล้มลงแทบเท้าเขาล้วนมีสายตาแบบนี้กันทั้งนั้น แต่ไม่มีข้อยกเว้น พวกนั้นต่างถูกเขาสยบจนราบคาบหรือไม่ก็ไม่กล้าโผล่หัวมาให้เขาเห็นหน้าอีกเลย

"พวกแก อยากลองลิ้มรสหมัดของฉันดูไหมล่ะ?"

......