ตอนที่ 64 ความทุกข์ระทมของอู๋ชุ่ยฮวาในบ้านตระกูลโจว

อู๋ชุ่ยฮวาเดินลงบันไดมาก็เห็นแม่สามีจ้องมองตนตาเขียวปั๊ด "เป็นยังไง เรื่องเรียบร้อยไหม"

"เอ๊ะ" อู๋ชุ่ยฮวาเพิ่งนึกเรื่องนี้ขึ้นมาได้ ตัวสั่นเทิ้มไปทั้งร่าง ก่อนจะเอ่ยเสียงอ้อมแอ้ม "แม่คะ หล่อนไม่ยอมตกลงค่ะ!"

เพียะ!

ฝ่ามือหนึ่งฟาดเปรี้ยงเข้าที่หน้าของอู๋ชุ่ยฮวา แต่แม่ของโจวยังไม่หายโมโห ก่นด่าไม่หยุดปาก "นังไม่ได้ความ เรื่องขี้ปะติ๋วแค่นี้ยังทำไม่สำเร็จ จะเอาแกไว้ทำไมกัน ตระกูลโจวของเราไปก่อเวรกรรมอะไรไว้นักหนา ถึงได้แต่งนังตัวไร้ประโยชน์อย่างแกเข้ามา แต่งเข้าบ้านมาสิบปีก็ยังคลอดลูกชายให้ฉันไม่ได้สักคน แกคิดจะทำให้ตระกูลโจวของเราสิ้นตระกูลหรือไง"

คำพูดพรรค์นี้ ในช่วงหลายปีที่ผ่านมาอู๋ชุ่ยฮวาได้ยินมานับครั้งไม่ถ้วนจนด้านชาไปหมดแล้ว เธอได้แต่ก้มหน้าก้มตา ถือกระโถนไปเทเงียบๆ จากนั้นก็กลับมาล้างกล่องข้าวที่กินค้างไว้เมื่อตอนเย็น

แม่ของโจวนั่งอยู่ข้างๆ ในมือกำเมล็ดแตงโมมาแทะ แทะแล้วก็ถ่มเปลือกลงพื้นเกลื่อนกลาด สายตาที่มองอู๋ชุ่ยฮวาราวกับมองศัตรูคู่อาฆาต "นังตัวซวย วันๆ เอาแต่ทำหน้าเหมือนกินยาขม ทำยังกับใครไปติดหนี้แกอย่างนั้นแหละ ก็เพราะแกเอาแต่ทำตัวซังกะตายแบบนี้ทุกวันถึงได้ฉุดดวงบ้านเราให้ตกต่ำ ฉันจะบอกแกให้นะ เจียซิ่งเป็นผัวแก ถ้าเขาต้องติดคุก แกก็ไม่มีผัว แกต้องหาทางเอาตัวเขาออกมาให้เร็วที่สุด ไม่อย่างนั้นต่อไปก็ไม่ต้องกินข้าว ปล่อยให้อดตายไปเลย"

พอพูดถึงจุดที่อารมณ์ขึ้น แม่ของโจวก็ใช้นิ้วจิ้มหน้าผากของอู๋ชุ่ยฮวาเข้าอย่างจัง