ตอนที่ 65 ดักจับโจวเจียซิ่งกลางดึก

ใกล้จะเข้าสู่เดือนธันวาคม อากาศหนาวเย็นลงทุกวัน ตอนกลางวันยังมีแดดอยู่บ้าง แต่พอตกกลางคืน ลมหนาวก็พัดกระหน่ำจนยะเยือกจับขั้วหัวใจ หลังจากยืนตากลมหนาวอยู่นานถึงสามชั่วโมง หลัวหยวนเฉาจึงกระทืบเท้าคลายหนาวพลางเอ่ยถามเสิ่นเยวี่ยเสียงเบา "นายไปได้ยินมาจากไหนว่าเจ้าเด็กโจวเจียซิ่งนั่นจะหนี ซี่โครงมันโดนยานซัดหักไปสองซี่ อีกสองวันก็ต้องถูกคุมตัวไปดัดสันดานด้วยแรงงานแล้ว ป่านนี้ยังต้องนอนพักฟื้นอยู่อีกพักใหญ่เลยนะ"

เสิ่นเยวี่ยตบไหล่เขาเบาๆ ยิ้มพลางกล่าวว่า "ถือว่าฉันติดหนี้น้ำใจนายครั้งหนึ่งแล้วกัน"

หลัวหยวนเฉาค้อนใส่เขาทีหนึ่ง "พวกเราพี่น้องกันสนิทกันแค่ไหน ยังต้องพูดเรื่องพวกนี้อีกเหรอ ฉันไปถามมาแล้ว ตั้งแต่ตอนทำบันทึกคำให้การคราวก่อน นายก็ไม่เคยไปแตะต้องหรือติดต่อกับโจวเจียซิ่งอีกเลย แล้วนายไปรู้ได้ยังไงว่ามันจะหนี"

เสิ่นเยวี่ยรู้ดีว่าหลัวหยวนเฉาเริ่มสงสัยเข้าแล้ว แต่เรื่องนี้ก็เป็นอย่างที่หลัวหยวนเฉาพูดจริงๆ เขาไม่เคยไปติดต่อกับสองแม่ลูกสกุลโจวเลย โจวเจียซิ่งจะหนีก็ไม่ได้เกี่ยวกับเขา อย่างไรก็สืบมาไม่ถึงตัวเขาแน่นอน เขาจึงไม่ยอมรับเด็ดขาด "เดาเอาน่ะ โจวเจียซิ่งมันไม่เคยซื่อตรง เป็นพวกอันธพาล แถมยังผูกใจเจ็บน้องสะใภ้นายอยู่ มันจะยอมเข้าคุกไปง่ายๆ ได้ยังไง นายไปหลบลมตรงกำแพงโน่นไป เดี๋ยวฉันเฝ้าเอง"

เสิ่นเยวี่ยหยิบซองบุหรี่ออกมายัดใส่มือหลัวหยวนเฉา