ตอนที่ 56 เดินทางไปขอขมาถึงบ้านหัวหน้าฟ่าน

ก๊อก ก๊อก ก๊อก...

เสียงเคาะประตูดังขึ้นในตึกพักอาศัยของครอบครัวเจ้าหน้าที่อันอบอวลไปด้วยกลิ่นอายชีวิตประจำวัน หญิงชราสกุลฟ่านที่กำลังทำกับข้าวนึกว่าคนในบ้านลืมเอากุญแจไป ปากก็บ่นงึมงำ พลางถือตะหลิววิ่งตึงตังมาเปิดประตู "บอกตั้งกี่รอบแล้วว่าออกจากบ้านให้จำ... พวกคุณเป็นใครกันเนี่ย?"

อวี๋ซือหยาได้กลิ่นอาหารหอมฟุ้ง ทั้งยังได้ยินเสียงน้ำมันเดือดซู่ซ่าในครัว รู้ทันทีว่าหญิงชรากำลังผัดกับข้าวอยู่ จึงเอ่ยอย่างเกรงอกเกรงใจ "คุณยายฟ่านคะ คุณยายไปจัดการในครัวก่อนเถอะค่ะ พวกเรายืนรอตรงหน้าประตูนี้ก่อน ผัดเสร็จแล้วค่อยคุยกันค่ะ"

หญิงชราสกุลฟ่านกวาดตามองพวกเธอหัวจรดเท้า ใจหนึ่งก็อยากซักถามให้รู้เรื่อง ทว่ากลิ่นไหม้เกรียมกลับลอยโชยออกมาจากห้องครัวเสียก่อน นางร้องอุทานลั่น "อุ๊ยตาย กับข้าวฉัน..."

"แม่ครับ ไปทำครัวต่อเถอะ แขกผมเอง" เสียงทุ้มนุ่มของชายคนหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลัง

อวี๋ซือหยาหันกลับไปมอง พบชายคนหนึ่งสวมเสื้อเชิ้ตขาวทับด้วยชุดจงซาน สวมแว่นตากรอบดำบนสันจมูก มือถือกระเป๋าเอกสาร ปรากฏตัวขึ้นตรงทางเดิน

พอเห็นเขา หญิงชราสกุลฟ่านก็ถอนหายใจโล่งอก ไม่ทันได้พูดอะไรสักคำ รีบคว้าตะหลิวแล้วสาวเท้ากึ่งวิ่งกึ่งเดินกลับเข้าครัวไปอย่างเร่งรีบ

เมื่อเดาฐานะของชายผู้นี้ออก อวี๋ซือหยาก็เป็นฝ่ายทักทายขึ้นก่อน "หัวหน้าฟ่าน สวัสดีค่ะ ขออภัยที่มารบกวนนะคะ ฉันเป็นผู้จัดการฟาร์มเพาะเลี้ยงเป็ดชิงเหอ วันนี้ตั้งใจมาขอขมาถึงบ้านค่ะ"