ตอนที่ 55 ลงดาบเฉียบขาดสะเทือนทั้งโรงงาน

ไม่มีใครขยับ ลานโล่งที่มีคนหลายร้อยเงียบกริบดั่งป่าช้า

ผลลัพธ์นี้ไม่ได้อยู่นอกเหนือความคาดหมายเลยสักนิด

ไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา อวี๋ซือหยากวาดสายตามองพวกเขาอย่างเย็นชา แล้วหยิบสมุดขึ้นมาเปิดดูรายชื่อ ขานชื่อทีละคน "อู๋เม่าซิ่ง เสิ่นชุนหลิน หลินเผิง โจวเจียซิ่ง... สหายที่ถูกขานชื่อ ก้าวออกมาข้างหน้าให้หมด!"

แม้โรงงานฝ่ายผลิตจะมีคนมากที่สุด แต่ส่วนใหญ่เป็นคนงานหญิง คนงานชายมักทำงานใช้แรงอย่างการเชือดชำแหละ แบกหาม และคุมเครื่องจักร การขานชื่อของอวี๋ซือหยาครั้งนี้ เรียกคนงานชายของโรงงานฝ่ายผลิตออกมาเกินครึ่ง

อวี๋ซือหยามองคนกลุ่มนี้แล้วเอ่ยขึ้น "ในโรงงานฝ่ายผลิตคนที่สูบบุหรี่ก้นกรองมีแค่พวกคุณสิบกว่าคนนี้ จะก้าวออกมายอมรับเอง หรือจะให้ฉันไล่ตรวจทีละคน?"

ทั้งสิบกว่าคนต่างก้มหน้า ยังคงไม่มีใครยอมพูด ทุกคนล้วนเป็นคนบ้านใกล้เรือนเคียง เงยหน้าก็เจอ ก้มหน้าก็พบ หลายคนยังเกี่ยวดองเป็นญาติกัน หากชี้ตัวคนอื่นจนทำให้เขาต้องตกงาน นั่นคือผูกความแค้นใหญ่หลวงเข้าแล้ว ใครเล่าจะยอมเป็นคนใจร้าย!

อวี๋ซือหยาแค่นหัวเราะด้วยความโมโห เธอพับสมุดส่งให้เสี่ยวหลี่ แล้วเดินไปตรงหน้าพวกเขา "ทำไม คิดว่าถ้าไม่ก้าวออกมา ไม่มีใครพูด แล้วฉันจะทำอะไรพวกคุณไม่ได้งั้นสิ?"

เธอเดินวนรอบหนึ่ง ก่อนจะเดินกลับขึ้นไปบนเวที "นักบัญชีหยาง คิดเงินเดือนเดือนกันยายนกับตุลาคมให้คนพวกนี้ให้หมด ให้พวกเขาเก็บข้าวของออกไป แล้วลงบันทึกไว้ที่ป้อมยาม วันข้างหน้าห้ามปล่อยคนพวกนี้เข้ามาเด็ดขาด!"

รวดเร็ว รุนแรง จัดการจนทุกคนตั้งตัวไม่ทัน