เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Minibunny
เพื่อกระชับความสัมพันธ์กับพวกเยาวชนลงชนบท และจะได้ไม่ต้องทำกับข้าวเองไปในตัว ช่วงนี้อวี๋ซือหยาจึงไปทบทวนหนังสือกับทุกคนที่จุดพักเยาวชนลงชนบท ไปตอนเช้า กลับตอนค่ำ มื้อเที่ยงก็พกเสบียงไปนั่งกินร่วมกับทุกคน
ด้วยความที่ตั้งใจผูกมิตร ประกอบกับเธอช่วยเจรจาจนทุกคนได้ผลประโยชน์อย่างการทำงานแค่วันละครึ่งวัน เพียงไม่กี่วัน อวี๋ซือหยาก็สนิทสนมกลมเกลียวกับพวกเยาวชนลงชนบทเป็นอย่างดี
ทุกวันจมอยู่กับการเรียน ทำโจทย์ ตรวจคำตอบ อธิบายโจทย์ และถกเถียง อวี๋ซือหยาราวกับได้ย้อนกลับไปช่วงก่อนสอบเข้ามหาวิทยาลัยอีกครั้งโดยไม่มีเรื่องอื่นให้วอกแวก แน่นอนว่าเธอจึงไม่รู้เลยว่าช่วงนี้ฟาร์มปศุสัตว์เกิดเรื่องขึ้นอีกเป็นกระบุง
วันที่ 30 ตุลาคม เธอยังคงทบทวนหนังสือกับทุกคนตามปกติ จนกระทั่งพระอาทิตย์ตกดิน ทุกคนก็ยังไม่อยากแยกย้าย จึงเปิดไฟสว่างแล้วอ่านหนังสือหามรุ่งหามค่ำกันต่อ
อวี๋ซือหยากำลังทำโจทย์คณิตศาสตร์ข้อหนึ่ง จู่ ๆ ก็มีเยาวชนลงชนบทใบหน้ากลมคนหนึ่งเดินเข้ามา พูดจาอึกอักว่า "สหายอวี๋ ด้านนอกมีคนมาหาเธอแน่ะ"
อวี๋ซือหยายังคงจมอยู่ในทะเลโจทย์ นึกว่าเสิ่นเจี้ยนตงมารับกลับบ้าน จึงบอกว่า "เธอบอกให้เขารอสักเดี๋ยวนะ ให้ฉันทำข้อนี้เสร็จก่อน"
เยาวชนลงชนบทหน้ากลมหันไปมองเลขาฯ หวังกับพวกที่เดินมาถึงหน้าประตู ท่าทางอ้ำอึ้งอยากเตือนเธออีกรอบ แต่เลขาฯ หวังยกมือขึ้นห้ามไว้ แล้วถอยหลังไปหนึ่งก้าว ยืนอยู่ใต้ชายคา เป็นเชิงบอกว่าจะรออยู่ข้างนอกเอง