เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Minibunny
ฟังเรื่องราวทั้งหมดจบแล้ว อวี๋ซือหยาก็พูดไม่ออก เธอคิดว่าเลขาฯ หวังคงพอจะยื้อไปได้สักสองสามเดือน จนกระทั่งเธอสอบเข้ามหาวิทยาลัยเสร็จ นึกไม่ถึงว่าเพิ่งผ่านไปแค่สิบยี่สิบวันก็เกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นเสียแล้ว
"สหายฉู่ คุณถูกทำให้ลำบากใจแล้ว คนบริสุทธิ์ย่อมบริสุทธิ์ เขาอยากตรวจก็ปล่อยให้ตรวจไป บัญชีของคุณฉันเคยตรวจดูทั้งหมดแล้ว เงินทุกก้อนมีที่มาที่ไปชัดเจน บ้านของเราสองคนก็ยากจนข้นแค้น เขาตรวจไม่เจออะไรหรอก ปล่อยเขาไปเถอะค่ะ อีกเดี๋ยวก็คืนความบริสุทธิ์ให้คุณเอง คุณไม่ใช่ว่าอยากลาออกมาเตรียมตัวสอบอยู่ตลอดหรอกเหรอคะ อย่ามัวแต่โกรธเรื่องแบบนี้ให้เสียเวลาเลย ตั้งใจอ่านหนังสือทบทวนเถอะค่ะ" อวี๋ซือหยาปลอบใจฉู่ยวี่เทา
ตัวฉู่ยวี่เทาเองไม่ได้ยักยอกเงิน ย่อมไม่กลัวการตรวจสอบอยู่แล้ว จับโจรต้องจับพร้อมของกลาง เลขาฯ หวังคิดจะสาดโคลนใส่เขา ก็ต้องงัดหลักฐานจริงออกมาให้ได้ ฟาร์มเพาะเลี้ยงเพิ่งตั้งมาได้สองปี ในแต่ละปีเคยร่วมมือกับหน่วยงานไหนบ้างเขารู้หมด ฝั่งโน้นก็มีบัญชีอยู่ เขาจึงไม่กลัวที่เลขาฯ หวังจะตรวจ เพียงแต่ในใจรู้สึกขุ่นเคือง
"ในใจผมมันรู้สึกอึดอัดขัดข้องนี่ครับ พวกเราทุ่มเทแรงกายแรงใจให้กับฟาร์มเพาะเลี้ยงไปตั้งเท่าไร แต่พอเขาเข้ามารับตำแหน่งก็ทำอะไรตามอำเภอใจ แถมยังไม่ฟังคำเตือน พอเกิดปัญหาก็โยนใส่พวกเราหมด ตอนนี้ถึงขั้นค้างจ่ายค่าจ้างคนงานอีก ปล่อยไว้แบบนี้ โรงงานต้องวุ่นวายแน่ๆ ครับ" ฉู่ยวี่เทาพูดอย่างกลัดกลุ้ม