ตอนที่ 37 การทาบทามดูตัวที่ไม่คาดคิด

"เลขาฯ เฝิง เรียกฉันมา มีเรื่องอะไรหรือคะ ได้ยินว่าเมื่อกี้เลขาฯ เฉียนแวะมา มีข่าวดีหรือเปล่าคะ" อวี๋ซือหยาเอ่ยถามอย่างอดใจรอไม่ไหวทันทีที่ก้าวพ้นประตูเข้ามา

พอพูดถึงเรื่องนี้ เลขาฯ เฝิงก็ทั้งหงุดหงิดทั้งรู้สึกผิดนิดๆ ก่อนหน้านี้โดนเหล่าเฉียนพาออกนอกเรื่อง มัวแต่คุยเรื่องส่วนตัวจนลืมพูดธุระสำคัญไปเสียสนิท

เลขาฯ เฝิงใช้หลังมือลูบคาง ชี้ไปยังเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม "เสี่ยวอวี๋ เธอนั่งลงคุยกันก่อน"

อวี๋ซือหยาดูออกว่าเลขาฯ เฝิงมีอารมณ์หงุดหงิดอยู่บ้าง ในใจก็นึกสงสัยว่าหรือเลขาฯ เฉียนจะเปลี่ยนใจเสียแล้ว เธอจึงนั่งลงตามคำบอก พลางมองเลขาฯ เฝิงอย่างสงบนิ่ง

เลขาฯ เฝิงรู้สึกลำบากใจที่จะเอ่ยปาก เขาอายุตั้งสี่สิบกว่าปี ไม่เคยทำเรื่องพรรค์นี้มาก่อนเลย แต่เหล่าเฉียนคนนั้นหน้าหนาตื๊อเก่งจนคนทนไม่ไหว เขาพลั้งเผลอไปชั่ววูบ ดันตอบตกลงไปเสียได้

"เลขาฯ เฝิง มีเรื่องอะไรก็พูดมาตรงๆ เถอะค่ะ ฉันรับไหว" อวี๋ซือหยาเอ่ยอย่างรู้ความ เปิดทางลงให้หัวหน้าอย่างรู้ใจ

เลขาฯ เฝิงกระแอมไอทีหนึ่ง สีหน้าดูไม่ค่อยเป็นธรรมชาติ "เสี่ยวอวี๋ คือเรื่องมันเป็นอย่างนี้ เหล่าเฉียน ก็คือเลขาฯ เฉียนน่ะ มีลูกชายคนเล็กคนหนึ่ง ปีนี้อายุเพิ่งจะยี่สิบ จบจากมหาวิทยาลัยคนงานชาวนาทหารเมื่อปีกลาย ได้รับการจัดสรรงานไปอยู่สำนักการคลังประจำอำเภอ เด็กหนุ่มคนนี้หน้าตาหมดจดผึ่งผาย รูปร่างสูงใหญ่ตั้งร้อยแปดสิบเซ็น ฉันเองก็เคยเจอ มีมารยาทมาก เป็นคนหนุ่มที่ใช้ได้เลยทีเดียว..."