ตอนที่ 31 เส้นสายใหม่จากเหล่าเยาวชนลงชนบท

ก๊อก ก๊อก ก๊อก...

เลขาฯ เฝิงกำลังเขียนรายงานอยู่ พลันได้ยินเสียงเคาะประตู เงยหน้าขึ้นก็เห็นอวี๋ซือหยายืนยิ้มแป้นอยู่ตรงประตู พลางยกมือทักทายเขา "เลขาฯ เฝิงคะ..."

มือที่ถือปากกาหมึกซึมของเลขาฯ เฝิงชะงักไป มองดูเธอแล้วดูเหมือนจะจนปัญญาอยู่บ้าง ทั้งยังดูไม่อยากต้อนรับนิดๆ สุดท้ายอารมณ์อันซับซ้อนเหล่านี้ก็แปรเปลี่ยนเป็นเสียงถอนหายใจยาว "เข้ามาสิ เธอใจร้อนเหลือเกินนะ"

อวี๋ซือหยาแสร้งทำเป็นไม่ได้ยิน เดินยิ้มร่าเข้ามา จากนั้นก็กวักมือเรียกคนข้างหลัง เลขาฯ เฝิงจึงได้เห็นฉากถอนหัวไชเท้าติดโคลนมาเป็นพรวน เมื่อมีพวกเยาวชนลงชนบทเดินตามติดกันมาเป็นแถวยาว

เขาขมวดคิ้ว "พวกเธอทำอะไรกันเนี่ย"

เขายังนึกว่าอวี๋ซือหยามาพูดเรื่องเงินกู้กับเขาเสียอีก ผลคือกลับพาพวกเยาวชนลงชนบทมาหาเขา หมายความว่ายังไงกัน

"เลขาฯ เฝิงคะ เมื่อกี้ฉันอยู่ในห้องทำงาน จู่ๆ พวกเขาก็เข้ามาบอกว่ามีเรื่องจะพูด เรื่องนี้น่ะค่อนข้างใหญ่เลยค่ะ ฉันคิดว่าควรจะมารายงานต่อท่านผู้นำก่อน ก็เลยพาพวกเขามาด้วยค่ะ" อวี๋ซือหยาอธิบายไปพลาง หันไปบอกพวกเยาวชนลงชนบทไปพลาง "ทุกคนเข้าแถวตามลำดับให้ดี อย่าเบียดกันนะคะ"

เลขาฯ เฝิงเดาไม่ออกว่าอวี๋ซือหยาคิดจะเล่นไม้นัยอะไร จึงวางปากกาหมึกซึมลง สองมือวางราบอยู่บนโต๊ะ มองไปยังพวกเยาวชนลงชนบท "มีเรื่องอะไร ถึงต้องเจาะจงมารายงานฉันด้วยล่ะ"

อวี๋ซือหยารีบส่งสายตาให้พวกเขา "พวกเธอพูดกับเลขาฯ เฝิงเองเลยสิ"