เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Minibunny
"หัวหน้าเว่ย เป็นยังไงบ้าง ติดต่อได้หรือยังครับ" เสี่ยวหลี่ร้อนใจจนเดินวนไปวนมา
เมื่อวานนี้ จู่ๆ พวกเขาก็ได้รับแจ้งจากฟาร์มเลี้ยงเป็ดประจำมณฑลว่า ไม่สามารถเตรียมเป็ดหกพันห้าร้อยตัวให้พร้อมในวันนี้ได้ ให้พวกเขารอไปก่อน
พอวางสาย เสี่ยวหลี่ก็มึนตึบไปหมด เสาหลักของงานไปเมืองเอกกันหมด เกิดเรื่องกะทันหันแบบนี้จะทำอย่างไรดี อีกทั้งยังไม่มีทางแจ้งพวกอวี๋ซือหยาได้เลย
หัวหน้าเว่ยเองก็จนปัญญา อย่ามองว่าในคอมมูนหงอวิ๋นเธอพอจะเป็นคนมีหน้ามีตาอยู่บ้าง แต่พอไปถึงเมืองเอกของมณฑลแล้ว ก็มืดแปดด้านจริงๆ คนรู้จักสักคนก็ไม่มี จึงไม่อาจส่งข่าวนี้ไปถึงอวี๋ซือหยาได้
ทั้งสองคนคิดหาหนทางสารพัดแต่ก็ติดต่อใครไม่ได้เลย ตอนนี้เห็นชัดๆ ว่าเลยเที่ยงวันไปแล้ว อวี๋ซือหยากับเลขาฯ เฝิงก็ยังไม่กลับมา หัวหน้าเว่ยจึงถอนหายใจพลางกล่าว "วันนี้พวกเขาคงกลับมาไม่ทันแล้วล่ะ เธอไปแจ้งหน่อย ให้พวกสมาชิกคอมมูนแยกย้ายกันไปก่อน แล้วค่อยรอประกาศใหม่อีกที"
เดิมทีตกลงกันไว้ว่าจะเริ่มหมักเป็ดกันช่วงบ่ายวันนี้ แต่ในเมื่อรถยังไม่กลับมา เรื่องนี้ย่อมดำเนินต่อไปไม่ได้
"แต่ว่า ตอนนี้ก็เลยวันขึ้นสิบห้าค่ำมาแล้ว เวลากระชั้นชิดขนาดนี้ จะยังทันหรือครับ" เสี่ยวหลี่ลังเลเล็กน้อย
หัวหน้าเว่ยกล่าวอย่างจนใจ "แม้แต่สะใภ้แสนฉลาดถ้าไม่มีข้าวสารก็หุงข้าวไม่ได้ ในเมื่อเป็ดยังส่งมาไม่ถึง เราจะทำอะไรได้ล่ะ แจ้งลงไปเถอะ ฉันจะเฝ้าอยู่ที่คอมมูน หวังว่าพรุ่งนี้พวกเขาจะกลับมาได้"