ตอนที่ 30 ระดมพลแปรรูปเป็ดพะโล้อบแห้งครั้งใหญ่

หลังจากสาธิตวิธีเสนอขายสินค้าให้ชวีจื้อเฉิงกับเสิ่นไอ้กั๋วดูหนึ่งรอบแล้ว อวี๋ซือหยาก็ปล่อยวางให้พวกเขาทำกันเอง หากพวกเขาหาใบสั่งซื้อมาได้ย่อมเป็นเรื่องดีที่สุด แต่ถ้าหาไม่ได้จริงๆ ก็ไม่เป็นไร ตอนนี้มีเครื่องบรรจุภัณฑ์สุญญากาศแล้ว อายุการเก็บรักษาของเป็ดพะโล้อบแห้งสามารถยืดออกไปได้นานหลายเดือน ต่อให้ขายช่วงปีใหม่นี้ไม่หมด ก็ยังเก็บไว้ทยอยขายหลังปีใหม่ได้ เพียงแต่การดึงเงินทุนหมุนเวียนกลับมาจะช้าไปสักหน่อยเท่านั้น

สิ่งที่เธอให้ความสำคัญที่สุดในตอนนี้คือกระบวนการผลิต พ้นเทศกาลล่าปาไปแล้ว ปีใหม่ใกล้เข้ามาทุกที ต้องรีบเชือดเป็ดออกมา หมักและอบแห้ง เพื่อส่งให้ลูกค้าทันก่อนปีใหม่ ให้ทุกคนได้ฉลองปีใหม่อย่างมีความสุข

คราวก่อนเชือดเป็ดไปไม่ถึงเจ็ดร้อยตัว ทั้งยังแบ่งเชือดเป็นสองรอบ แต่คราวนี้ต้องเชือดเป็ดรวมทั้งหมดสองพันตัว จำนวนเพิ่มขึ้นหลายเท่าตัว เวลาที่มีก็น้อย คนที่ต้องใช้จึงต้องเพิ่มขึ้นอีกหลายเท่าตัวเช่นกัน

หลังจากอวี๋ซือหยารายงานการทำงานต่อเลขาฯ เฝิงและผู้อำนวยการเว่ยแล้ว ก็เริ่มระดมคน เธอประกาศผ่านเสียงตามสายว่า นอกจากคนงานชั่วคราวคราวก่อนแล้ว ให้แต่ละกองพลการผลิตส่งสหายชายมาอีกห้าคน และสหายหญิงสิบคน ขอคนที่มือเท้าคล่องแคล่ว ขยันขันแข็ง และรักความสะอาด หากมีใครส่งคนมาสวมรอยชุบมือเปิบ คราวหน้าจะลดโควตาของกองพลการผลิตนั้นลง ค่าแรงคิดตามระเบียบเดิม หลังทำงานเสร็จยังแจกเลือดเป็ดต้มสุกกับเครื่องในเป็ดให้อีกคนละชามใหญ่