เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Minibunny
วันรุ่งขึ้น ศาสตราจารย์หยวนและภรรยาก็เก็บข้าวของมารายงานตัวที่ฟาร์มเพาะเลี้ยง
เมื่ออวี๋ซือหยาเห็นเข้าก็ตีหน้าขรึม พูดด้วยท่าทีเที่ยงธรรมเด็ดขาดว่า "หัวหน้ากองผลิตส่งพวกคุณสองคนมาที่ฟาร์มเรา เพื่อให้พวกคุณได้รับการดัดแปลงตนเองให้ดียิ่งขึ้น พวกคุณทั้งสองต้องตั้งใจทำงาน ห้ามอู้งานเด็ดขาด ต่อไปนี้ตอนกลางวันพวกคุณมีหน้าที่ก่อไฟต้มอาหารเป็ด ตอนกลางคืนมีหน้าที่เฝ้าประตู เพื่อความสะดวกในการก่อไฟ พวกคุณก็พักอยู่ที่ห้องเล็กหลังเพิงฟืนเถอะค่ะ"
สองสามีภรรยาส่งสายตาซาบซึ้งให้อวี๋ซือหยาแวบหนึ่ง ก่อนจะหิ้วข้าวของเดินไปจัดแจงที่พัก
กลางฤดูหนาวแบบนี้ การได้อยู่หน้าเตาไฟอุ่นสบายเพียงใด นี่นับเป็นงานที่ดีมากจริง ๆ ยิ่งไปกว่านั้น ห้องเล็กหลังเพิงฟืนยังอยู่ห่างจากตัวอาคารหลักของฟาร์มเพาะเลี้ยง ค่อนข้างเงียบสงบ สองสามีภรรยาพักอยู่ที่นั่นย่อมปราศจากเรื่องวุ่นวาย ไม่มีใครมารบกวน
เมื่อเปิดประตูเข้าไป แม้จะมีเพียงสองห้องและข้าวของข้างในจะดูเก่า ทว่าเตียง ตู้เสื้อผ้า โต๊ะ และเก้าอี้ล้วนมีครบครัน กระทั่งฟูกและผ้าห่มบนเตียงก็จัดเตรียมไว้พร้อมสรรพ ศาสตราจารย์กงวางของลงแล้วบีบผ้าห่มดู ปลอกผ้าห่มด้านนอกเย็บด้วยผ้าที่ซักจนขึ้นขุย ดูเก่ามอซอ ทว่าสัมผัสในมือนั้นนุ่มฟูและเบาสบาย ไม่เหมือนก้อนฝ้ายเก่าที่อัดแน่นแข็งโป๊กจากการใช้งานมาหลายปีสักนิด ชัดเจนว่าเป็นฝ้ายใหม่ของปีสองปีนี้ เพียงแต่ตบแต่งภายนอกให้ดูเก่าเท่านั้น
ศาสตราจารย์เฒ่าผู้ไม่ได้ห่มผ้าห่มฝ้ายใหม่มาสิบกว่าปีขอบตารื้นชื้น "รองหัวหน้าอวี๋ช่างใส่ใจจริง ๆ"